 |
|
|
|
|
Neskazar
Lenguak eta Kitolix
(Atzeko atian azalduaz)
Kitolix.- Ara or bi karnaba, kabitxoan mokoka.
Xatur.- Eta zapelaitza atietan.
Feli.- Oi! Kitolix!
Kitolix.- (Aurreratuaz) Zer zabiltza, Felipatxo?
Feli.- Zure andregaia ikusten.
Xatur.- Senargaia nola etortzen ez baidan.
Kitolix.- Emen ez al nago, bada?
Feli.- Ori esan.
Kitolix.- Al detan guziyan emen naiz gero ta...
Feli.- Txinisten dizut, bai.
Kitolix.- Lenguan ere, onera itzul egin nuelako, lau libra txokolate alperrik galdu zitzaizkidan.
Xatur.- Eta atzo arratsaldean?
Kitolix.- Atzo arratsaldean badakizu zergatik zan.
Xatur.- Beti aitzakiyak badituzu.
Kitolix.- Ez, andria. Atzo arratsaldian Santa Ixabeletako meza berriya ikasten izan nitzan.
Feli.- Meza berriya al degu?
Kitolix.- Ikaragarriya. Errementerieneko Xanti mutur xikiñek Bitori’tik biali digu.
Xatur.- Orduan gauza garbiren bat izango da.
Kitolix.- Beñere berdiñik entzun ez dan bezelakoa.
Orren Kyrie, orren Gloriya... gloriya bat da.
Badu zati bat (zalapartaka abestuaz): Qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
Xatur.- Zu beti Kitolix.
Kitolix.- Qui tollis peccata mundi, xuxupe, xuxupe.
Feli.- Zer? Len Kitolix eta orain Xuxupe?
Xatur.- Xuxupe ez; xoxo pe.
Kitolix.- Izan ere, nik abestutzeko lei bizia det. Egun guziyan abestutzen ariko nitzake.
Xatur.- Kaiola batian sartu biarko zaitugu.
Feli.- Letxu preskuarekin.
Kitolix.- Organistakin ikasi ondoren, gero lanian ari naizenian, nere gisa ekiten diot, eta orrela ain egoki abestutzen det.
Feli.- Ezagun da, bai.
Kitolix.- Azkeneko San Juanetan ere, eskonfak egiten ari nitzan bitartian ikasi nuen, eta gero guztiyak ziyoten oso goxo abestu nuela.
Feli.- Bai noski.
Kitolix.- Axukriak egiten zidana.
Xatur.- Nola ez?
Kitolix.- Gogoratzen al zerate arako... (zalapartaka abestuaz) Propter amorrazionem tuam?
Feli.- Zure andregaiari amorrazitzen ez badiozu...
Xatur.- Bai; neri uts aundiak egiten dizkit, pekatu aundiak.
Kitolix.- Ori ez; ni izango naiz Kitolix, baña peccata mundi ez.
Xatur.- Zure andregaiaz ez zera biar bezela gogoratzen.
Kitolix.- Buruan besterik ez darabilkit. Beti nere andregaiaz irrikitzen.
Xatur.- Zu?
Kitolix.- Urtzen.
Xatur.- Urtu?
Kitolix.- Urtu. bai, argizaia bezela. A! Argizaia sutan utzita etorri naiz eta onezkero kiskalduko zitzaidan.
(Atzeko atera laisterka joaten da.)
Xatur.- Orra: orain ere bazuaz itzuli.
Kitolix.- Argizaia gal-gal egongo da ta.
Xatur.- Beti ori egiten dezu.
Kitolix.- Kixkalduko zaidala!
Feli.- Zuaz, bai; ta ia lenbailen biak zorioneko bakuntzan biltzen zeraten.
Xatur.- (Atzeko atetik zalapartaka.) Amen!...
(Norbaitek barrendik deitu balio bezela.) E! Argizaia kixkaltzen! (Atzetik laisterka joaten da.)
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
