Gizon hat bizitzen zan
astotxo batekin,
bizi moduba zuben
sortzen berarekin;
beti karga iguala
baitzion ematen,
eta modu berean
igual beti jaten,
gisa ortan zirala
biyak ondo bizi,
gizonak zuben txurrut
egiten ikasi;
lenago etzubena
ardorik progatzen,
egunero asi zan
txiki bat eraten;
baņan ardotan egin
oi zuben kastuba,
nola ornitu etzan
gelditu aztuba.
Lenagoko rnoduban
eragiņaz lana,
|
asto onari zion
gutxitu zer jana.
Gero abiatu zan
bi txiki eraten,
eta astoari jan
gutxigo ematen;
modu ortan sarri zan
irutara iyo,
eta gure astoa
orduban adiyo:
gelditurikan iya
etzubela zer jan,
erori zan ta karga
azpiyan lertu zan.
Onek erakusten du
bizio gureak
eztituztela jaso
bear abereak;
besteren bizkarretik
nai dubenak bizi,
bear dubela azken
tristea ikusi.
|
