Igelak kejaz joanik
Jupiterrengana,
esan zien: Kirkirrak
ixil bitza, jauna;
gure kantak izanik
aski itsusiyak,
kirkirrenaz gustatzen
dirade guziyak;
eta ez genduke nai
bestek ondotikan
egitea graziya
obeko kantikan;
gu bagera jaioak
kantari pobreak,
ez ditezela izan
besteak obeak.
Ez al litzake obe
berdintzea penak,
aurrera gu bezela
izatea denak?
|
Au ontzat arturikan
entzuten zegoanak,
ixil azo zituben
kantu polit danak;
eta kirkir ziranak
pozgiraren jabe,
gelditu ziran zori-ontasunik gabe;
igelak berriz poz au
zutelarik izan,
gero segitu zuten
gaizki lengo gisan.
Gu ere asko gera
antz onetakoak,
penaz kutsutzekoak
auzoetakoak;
ardit zulatu baten
protxurikan gabe,
egitekoak beste
zori gaitzen jabe.
|
