Txaran lerden arkitzen
zala makil gaiya,
zeren aldamenean
baitzekarren iya,
ark oni esan zion,
azaldubaz parra,
ia zertan zan jaio
ain gauza ttattarra,
edo zertako etzan
geiago azitzen;
danen parragarri an
zertan zan bizitzen;
lotsagarriya zala
ain gauza txikiya,
desoneratzen zula
makildei guziya;
ez indar, ez balio
eta ez itxura,
zala gauza bear ez
bat jaio mundura.
Zeņi erantzun zion
iyak segiruban
bearrak gauza denak
zirala munduban;
bada ura zein ta zan
sendo indartsuba,
|
gizonari sartuko
ziona izuba,
burubak puskatubaz,
ezurrak autsiyaz;
ez bizitzeko gero
sobra pantasiyaz;
ark kontatzen zubena
txiki ezer eztzat
gerta zitekeala
aundiya arentzat;
oroi zedilla ongi
onelako makil
nola zuben alkate
baten zigorrak ill;
nola makil txikiya
izan arren iya,
menderatu zuben ain
makilla aundiya;
bada berriz ere gai
artan bazan jartzen,
ikusiko baitzala
mereziyak artzen,
eta artaz jaikirik
makilla kontura,
geroz errespetatu
zuben zigor ura.
|
