Paziya lagatzetik
zalako erori,
kolpe batekin egin
zitzaizkan zulo bi;
eta eramanikan
konpontzera bera,
onen tokiyan pertza
zuten lagatzera.
An para zuten baņan
nola burniya zan,
eta luzarotxoan
ibilliya etzan,
erdoiak janik eskin
bat zitzaion ausi,
eta zar-zar-zar pixa
egiten zan asi.
Ontan paziya zuten
berriz etxeratu,
eta onek, zanean
sukaldera sartu,
esan zion, kopeta
bezturik, pertzari:
Ken ari ortik, zikin
zar ipurt beltz ori;
suba itzaldu baizik
eztek ik egiten,
|
eltzeari eztiok
uzten irakiten.
Eta kendu eraiņik
zegon lekutikan,
zintzillik bera jarri
zan lagatzetikan.
Jarri bai, baņan sarri
zan gaizki ikusi,
lotsagarri pertzaren
moduban itsusi:
bera zalako gaizki
konponduba izan,
pertzaren gisan pixa
egiten asi zan;
eta etzitzan oso
su denak itzaldu,
zuten zanpaturikan
urtutzeko saldu.
Askotan gertatu oi
duna baita ori:
par egitea parra
garriyak iņori,
esanaz pazi zarrak
bezela pertzari:
Ken ari ortik, zikin
zar ipurt beltz ori.
|
