 |
|
|
|
|
Ipuiak edo kontutxoak
Erbiņudea, eiz pausoetan
baserri baten ondoan
zebillela, zan bi zankotatik
preso gelditu zepoan;
eta arrano batek goi-goitik
ikusirikan ala an,
jatxita bere zepo ta guzi
zuben aidean eraman.
|
An zeramala, erbiņudeak
esan zion; Ai, au lana!
Bestetzat artu nau ni bedorrek,
kulpik ez baitet nik, jauna;
nere denboran naiz izan gaitzik
egin izan ez dedana,
azeriya da olloak galtzen
beti ibilli oi dana.
|
Nik ondo dakit dala bedori
errege egaztiyena,
ez dubela nai beren galkerik,
daukala kontu denena;
bada onez gain berrizten diot
aurretik esan detana:
ni beti izan naizela ona,
gaitzik egin ez detana.
|
Ori ez dakit -erantzun zion-
zeran gaiztoa edo ez,
testigurikan gabe ez baita
erabakitzen txit errez;
nik dakitana da zu zepoan
zeundela preso beldurrez.
eta denbora txarrean jartzen
zenazkidala negarrez.
|
Presondegiyan ondutzen dira
lenaz gaiztoak dianak,
galdetu eta Nik eztet ezer
esan oi dute dianak;
itzez ez dute kulpik izaten
obraz ez izan naiz onak,
siņale txarrak ematen ditu
lotuta dagon gizonak.
|
Euskal-Erria, XXI, 1889.
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
