Ramon Artola. Sagardoaren grazia eta beste bertso asko

Itz neurtu berriyak amezketar batek Donostiyan jarriyak

1 Nere maite izarra diruriyenak sufri arazten dizkit noizik bein penak, bañan fortunaz, ala gabian nola egunaz, arren itxura begiyetatik zuzen petxura igarotzean, poza sentitzen det biotzean.

2 Arren itxuraz ezin nindeke aztu, obiagorik bestek neretzat eztu, bere begiyak dira izarrak bezin argiyak, arpegi fiña, eta gorputza ongi egña; Ines ikustez ez nintzake ni aseko ustez.

3 Amoriyuak nauka luzaro eri, kandelaren gisa naiz urtutzen ari, neri begira jartzen diranak izutzen dira, aspaldi (y) ontan ez naiz askorik gozatzen lotan, maitia gabe bizitzekoz, det iltzia obe.

4 Urruti bizitzen da Ines nigandik, onuntz pasarizorik ez dago andik, orla dala’re arren berri bat badet alare: dagola miñez ezin jan ta ezin lo egiñez neregatikan, ni naguen gisan arrengatikan.

5 Gerrak banatu gaitu alde bitara, ura Debara ta ni Donostiyara, maite geranak ezin baturik ¡ai abek lanak!, gaude aparte Jaun zerukuak nai duben arte, onla sufritzen eztakit nola ez geran iltzen.

6 Lenguan izandu det karta beria, asten zana esanaz"maite neria“, ura letutzen sentitzen nuben poza urtutzen begi biyetan, negar egin nuben egiyetan, biziro gozo, biotzak jira emanik oso.

7 Laster egingo balitz pake eder bat, alkarrentzat izango giñake anbat beti betiko, zer gustora giñaken biziko zeru berriyan, baserritxoan edo erriyan, danak inbiri ligutekela maitetxo biri.

8 Uda berriko lore zuri gorriya, benaz maitatzen dedan zoragarriya, lengo gabian lotan iruki nuben aldian, ¡o zer ametsak! galdetu ziran ia arrentzat nai nuben izan, baietz esanta esnatu nintzan.

9 Nere amets gozoa zan urrezkoa, esnatuta ondoren gezurrezkoa, ustez zeruban nebillen eta, nenguen munduban maitia gabe, egin da gero beraren jabe, umien gisan engañatuba gertatu nintzan.

10 Biotz biotz nereko maite gozoa, alkar ikusi gabe urte osoa zaigu igaro, eta onela bearko gero, dauzkagun penak gerrak ekarri dizkigu denak, luze badabill amoriuak bear gaitu ill.