|
Ramon Artola. Sagardoaren grazia eta beste bertso asko
(Gernikako arbolaren doñuban)
|
1
Gure arbol santuba
arkitzen da eri,
zain sendo ugariyak
galtzen zaizka ari,
laguntzen ezpazayo
denboraz berari,
tronko maitagarriya
liteke erori.
laguntzen ezpazayo...
|
|
2
Ez dediyen erori
arbol sendo fiña,
lagunduko diyogu
geren alegiña,
aundiya izan arren
senti duben miña,
ez luke galdu bear,
ez gu nor bagiña.
aundiya izan arren...
|
|
3
Arbola galtzen ezta
laja bear errez,
ez dubelako bere
igualik ederrez,
onen frutubak lurra
betetzen du urrez,
au galtzen bada, gera
biziko negarrez.
onen frutubak lurra...
|
|
4
Arbolaren azpiyan
gerarenak bizi,
ez degu bear galtzen
arbolik ikusi,
gure guraso zarrak
zigutena utzi,
guk galtzia izango
litzake itxusi.
gure guraso zarrak...
|
|
5
Arbola galtzen balitz,
egiyazko penak
pasatuko giñuzke
guardatzen gaudenak,
aita zar maitagarri
lurpean daudenak
gure kontra lirake
altxatuko denak.
aita zar maitagarri...
|
Ramon Artola-k ipiñiak Donostiyan Mayatzaren biyan 1876’garren urtean.
Ikusi:"Colección de José Manterola, pág. 125", eskuz eskribitutako papera.
|