|
Ramon Artola. Sagardoaren grazia eta beste bertso asko
(1884’garren urteko Iñauterietan, beste jolasen artean,"Comparsa de Jardineros” bat antolatu zuten Donostiarrak. Egualdi ozkarbi ederra zegon. Zezen-plaza bete beterik. Jendea ixilik eta pozik ayei begira.
D. Adolfo Comba’k erderazko bertso batzuk atera zitun, D. Ramon Artola’k euskerazko auek.)
|
Famak gure erriyak
erroturik (1) dauzka,
dala jolas-toki bat
festaren seaska.
|
|
|
1
Lore toki polit bat
plazaren erdiyan
egin naya senti zan
joan dan aspaldiyan;
osaturik kutizi
zegoana erriyan,
gaur arkitutzen gera
baratza berriyan.
|
|
|
2
Gogor diogulako
eraso lanari,
gure baratzan gauza
sortu da ugari;
etzaiola iya lur
bererik ageri,
sestotxo lorez bete
bat dala diruri.
|
|
|
3
Gure baratzan daude
lore oso fiñak,
zuri, gorri, oriyak,
more ta urdiñak;
liriyo, azuzena,
aleli, jazmiñak,
bioletak, arrosak
eta klabeliñak.
|
|
|
4
Guk dauzkagu muxikak,
guk melokotoiak,
gingak diruritenak
perlazko botoiak;
aran klaudi ederrak,
laranjak, limoiak,
udare, alkatxofa,
mispira, meloiak.
|
|
|
5
Dauzkagu gereziak,
dauzkagu marrubik,
illar, baba, babarrun,
esparrago aundik,
ez da letxugik palta
ez ere azarik;
ez da gure baratzan
ez daguen gauzarik.
|
|
|
6
Gure bearrak artzen
badirade ontzat,
poz bat geldituko da
betiko guretzat;
ez gerade gu ari
lanean gerentzat,
au dena egin degu
DONOSTIARENTZAT.
|
Ikusi:"Euskal-Erria”, X, 1884.
“Euskal Erriko kanta zarrak”, II,"Gure baratzan”: 4, 5.
(1) Arraigadas.
|
