|
Bilintx
ASPALDIYAN JOXEPA (1)
1
Aspaldiyam, Joxepa
famatua zeunden,
gu berriz ikusteko
desiotan geunden,
Ondarrabi aldian
aditzen genduen,
dama bertsolari bat
nola bazeguen,
zeñak Euskal-erriyan
parerik etzuen.
|
2
Egiyak ote ziran
famaren ots ayek,
bixitatu zindugun
zenbait jakin zalek,
amar edo amabi
Donostiya-tarrek,
ayekin batian zan
bizar aundi arrek
izkribatzen dizkizu
zuri bertso abek.
|
3
Ni bertsolariya naiz
bañan det aditu,
ez nitzaizula zuri
ala iruritu,
zuk orla pentsatzia
ez da zer arritu,
nere jakinduririk
ez nuen argitu,
zergatikan ez nitzan
premiyan arkitu.
|
4
Baliteke irixtia
premiya orretara,
agindu zenirala
goguan det bara, (2)
prestaturikan nere
desiuetara,
baldin dibertsiyo bat
nai banuen para,
etorriko ziñala
Errenteriyara.
|
5
Egizu naizunian,
dama, etorrera,
zuregan utzitzen det
egunan aukera,
ipintzen badirazu
orrelako aukera,
aprobetxatu gabe
ez niteke gera,
alkarrekin berriro
mintzatuko gera.
|
6
Arkitzen baldin banaiz
orduan umorez,
proga emango dizut
lenagoko ordez,
beste iñori bañan
gustorago doblez,
gero juzga dezazun
ezaguera obez,
ia bertsolariya
al naizen edo ez.
|
Bilintx
(Encontrada entre sus originales de su puño y letra)
Ikusi:
“Colección de J. Manterola”, 38’garren orria, eskuz idatzia.
Oharrak:
(1) “Encontrado entre sus originales de puño y letra”. (Manterola’k).
(2) bara = bada.
|
