 |
|
|
|
|
|
Zaldi baten bizitza
|
|
Orra sei bertso kale-
garbitzalleari,
zeña bere izenez
dan Jose Mari:
erreza lezazkike
iru Abe Mari,
indarra etortzeko
zaldi zuriari,
animali ori
urriki zait neri,
falta du ugari
egoteko guri,
kartoiakin egiña
dala dirudi.
|
Goizero bear diyo
eraso lanari,
zikiñak bildu arte
erri danari:
berriz ere obeto
bizi ez danari
nabarmenduko zaizka
ezurrak ugari:
ez naiz txantxaz ari
eta, Joxe Mari,
zaldi gaixoari
nai aña janari
eman zaiozu, ea
jartzen dan lodi.
|
|
Munduan ez liteke
zaldirik arkitu,
duenik orrek aña
pena sufritu;
biotzik gogorrena
lezake kupitu,
ez du zartzera txarra
gaixoak atzitu,
pausua nagitu,
ezin da mugitu,
zaldi orrek ditu
zazpi espiritu,
bestela bizirikan
ezin gelditu.
|
Gizagaixoaz danak
pena ar zazute,
baldin biotz biguñak
badituzute;
asi zan egunetik
eta orain arte,
zerbitzua egin du
errian bastante,
igande ta aste
jaiarekin naste
makiña bat urte
pasa dizkizute,
orain erretirua
merezi luke.
|
|
|
|
|
|
 |
