|
Jose Elizondo. Alkate Ona
Bigarren Irudia
Lehengoak eta Urtzale
Urtzale.- (sartuaz) Ur freskorik ba al daukazue?
Txomin.- Zer ur fresko arrano? Hemen ez da ardoa beste gauzarik ematen.
Urtzale.- Horrexegatik nentorren bada. Ez diote edozeini ura eskatuta ardorik emango niri bezala.
Txomin.- Lehen ere berriketaz aspertuta nago. Tira, zenbat ardo behar duzu?
Urtzale.- Ekar ezazu baso bete; bestela, zaude. zaude: atera egidazu kuartillo bat, gaur egarri izugarria daukat eta.
(Txominek, zahagitik atera eta pitxar batean ematen dio).
Kaxilda.- Barkatu egidazu, baina, jakin al daiteke zein eta nongoa zeran?
Urtzale.- Iturrondokoa naiz, eta Urtzale deritzat.
Txomin.- Urzalea izan behar duzu, bai, arranopola; goizean goizetik ardoa kuartilloa edaten hasten zera-eta.
Kaxilda.- Eta zuri zer dizu pitxarka edan nahi badu ere? Zu ere etzera ardotik edo beste zerbaitetik baraurik egongo.
Txomin.- Nik edatea ez da harritzekoa, egarbera naiz-eta.
Kaxilda.- Bestiak zer dira bada? Ez al daukate eztarririk zuk bezala?
Txomin.- Bai, baina, ez zuk haineko mingainik, berritsu arranoa.
Kaxilda.- Isilduko ote zera zure arranoekin? Txomin arrano deitu zizunak, ondo bataiatu zintuen, bai.
Urtzale.- Ni naizela-eta, ez zaitezte haserretu, behintzat.
Txomin.- Ez da zu zarela-eta gure haserrea; egunak dauzkan ordu guzietan honela jarduten gara, ez daukagu beste zereginik.
|
