|
Jose Vizente Echagaray
Donostian, 1.853-Garren Urteko
Iñauteriyetan
Zortziko Berriya
1
Kanta eta dantzako
soñu egokia,
zerade, zortzikoa,
biotz pozgarria:
txoill eder, kutun eta
bertso oben gaya
argira emateko
nere esan naya.
|
2
Oraiñ baño lenago
bada amar urte,
oroigarri izan zan
astelen iñaute:
Donostiako plazan
kantatu zan arte,
kale asko zirala
menditarrez bete.
|
3
Elkarren gain bultzaka
erri barrenian
baserritarrak ziran
soka-muturrian:
bañan arrantzaliak
bildu ziranian
atzeratu zituzten
umore onian.
|
4
Noizbait arkiturikan
baka ixkiñian
makiña bat atzapar
zuten bizkarrian:
guztiyak lagun onak
anaitasunian,
bazkariya sartzeko
tripa zimurrian.
|
5
An oroitzen zitzayen
etxeko txokua,
amaren porru-salda
ta az-oliyua,
beren jaiotz-erriko
bizitza modua,
iñoren gaitzik gabe
Iñauterikua.
|
6
Adiskide maitiak,
euskaldun neriak,
ernai eta arreta
zar eta gaztiak:
jardun denborarekin
nork bere nekiak,
elkar palakatuaz
naikeran pakiak.
|
IKUSI:
“Euskal-Erria”, 50, 1904, 118 orri-alde.
|
