ORAINAREN DEIADARRA

Urteek aurrera jo dute baina, hala ere, badirudi zenbait kasutan haria ez dela eten eta azken aldi honetan joandako zenbaiten sentimenduak eta motiboak gure lan honetan aztertu ditugun ildoetan kokatu beharrean gaudela uste dugu.Errorea! Liburu-marka definitu gabe. Horregatik eskaintzen ditugu, lekuko gisa, orain bertan han, Ameriketan -Wyomingnen hain zuzen ere- diharduen Martin Goikoetxearen bertsoak. Izan bedi testigantza egokiena.

"Bertso hauetan esaten dut Amerikara etorri nitzanean zer senti nuen":

"Gaztetik atera ni jaiotako herritik ordun partitu nitzan fameli haunditik. Bihotza penarekin ia lehertu erditik fameliya uztean malkoak begitik, hainbat pena ez dit eman sekulan Gorritik."

"Etxean gurasoak ta hamar senide, osaba eta izoa lehengusu ta ahaide. Herrian ezagunak hainbeste adiskide utzi ta Amerikara etorri alaide, ogia irabaztera horren beste bide."

"Pena ateratzean leku xamurretik, apartera banua holako lurretik. Ezin ahaztua daukat halako agurretik eztzaitut ikusiko ama beldurretik, gaizkiturik jarria bi astez aurretik."

"Han utziya ote nun nik paradisua, penak ezin gordea gurasoan sua. Nunahi zerala guri eman abisua, utzitzen zaitugu semetxo gaixua, itsatsiya daukat nik orduko muxua."

"Han utziya ditut nik oroimen bigunak, jaiotako herria eta ezagunak. Baita ere famelia baita ere lagunak azken orduak ziran penaz ta ilunak eztzaizkit neri ahaztutzen hango azken egunak."

"Aitak eman azkena nei laguntasuna esan ez badizugu guk maitetasuna. Izanzazu pakea eta osasuna azkenik hau da zuri eskatzen zaizuna, eztzazu ahaztu herria ta kristautasuna."

"Etorri ta gauza hau pentsan egon nintzan desertura eraman basa piztin gisan. Gazte batentzat bizi modua oi al zan? ez gendun denboik pasa herrian da elizan, ordu tristeagorik ez det inoiz izan."

"Honera etorrita hasera zorrotza, hizketan erez jakin hau leku arrotza. Leku haundiyak eta ibilera motza Amerikan bizita Euskadin bihotza, jaiotako lekuan nahi det heriotza."