 |
|
|
|
|
Ramon Illarramendi
|
Hogeita Hirugarren Irudia.
|
Lehengoa eta Bonipaxio.
Bonipaxio: Orain ere lanean, Prantxiska?
Prantxiska: Bonipaxio; zu hemen?
Bonipaxio: Bai al dakizu zertara etorri naizen?
Prantxiska: Etxekoandreari adieraztera ezkontzen garela, seguru aski.
Bonipaxio: Hori ere esan nahi nioke, baina...
Prantxiska: Baina zer?
Bonipaxio: Nire suila iturritik zuk ekarri duzula esan didate, eta horregatik etorri naiz.
Prantxiska: Zurea al zen?
Bonipaxio: Bai, nirea zen.
Prantxiska: Zu non zinen bada orduan? neskatxen batekin jolasten ingururen batean?
Bonipaxio: Badakizu Prantxiska, zu besterekin ez dudala hitz egiten, eta zu zarela nire maitea.
Prantxiska: Eskerrik asko... eta non zinen bada?
Bonipaxio: Nexka-mutilen kantak aditzen nengoen; ez al duzu jende pila bat ikusi han inguruan?
Prantxiska: Bai ikusi dut.
Bonipaxio: Hantxe nengoen ba.
Prantxiska: Erosi al dituzu kantak?
Bonipaxio: Bai, hemen ditut.
Prantxiska: Ikusi, ikusi, zeinen politak diren.
Bonipaxio: (Kantak atereaz.) Zera jartzen du... etxekoandre batek nola harrapatu zituen biak, etxean ederki lauetakoa egiten ari zirela.
Prantxiska: Lo al zeuden bada?
Bonipaxio: Bai zera! Lauetakoa egiten.
Prantxiska: Eta etxekoandreak harrapatu? Horixe bai dela tontoak izatea.
Andre Joakina: (Oihuka barrendik) Prantxiska, zer egin zenuen?
Prantxiska: Oi, horra etxekoandrea!
Bonipaxio: Non gordeko naiz?
Prantxiska: Hemen, hemen, Bonitxo; mahai azpi honetan.
Bonipaxio: Erraz al da? (sartuaz).
Andre Joakina: Prantxiska...
Prantxiska: Hor naiz, etxekoandrea...
Bonipaxio: Zer egin behar dut nik orain?
Prantxiska: Egon bertan, berehala etorriko naiz.
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
