 |
|
|
|
|
Fermin Imaz
|
Kantabria-ko Itxas-Gizonai Oroipen bat
|
1
Nere biyotz gaixua
eskaka ari zat,
bertso bi ipintzeko
baldin baderitzat,
Abuztuen amabiyan
sortu zan ekaitzak
egin dizkigu oso
deskalabru gaitzak,
makiña bat persona
ondatu du beintzat.
|
2
Penak esplikatzera
orain naiz abiyan,
motibua dan gisan
mintzatu nadiyan,
milla bederatzireun
eta amabiyan,
gañera Abuztuko
illaren erdiyan,
desgrazi au pasa da
kosta Kantabriyan.
|
3
Kulpa gabeko franko
badu eramana,
bakoitzai errezatu
Aita-gure bana,
ain da negargarriya
egin digun lana,
anparo gabe utzi
ainbeste aur ta ama,
sinisten ere gaitz da
aurten pasa dana.
|
4
Abuztuko illaren
amairugarrena,
guretzat argitu dan
egunik barrena,
izan zagun kupira
denak alkarrena,
gogoratu utsarekin
lertzen zait barrena,
au da paraderua
Kantabritarrena.
|
5
Eun da amaseikua
Bermeo bakarra,
aurten ez dute izan
suerte ederra,
erri txiki batentzat
ai ori negarra,
aurrak aita falta du
ta amak senarra,
badaukate anparo
on baten bearra.
|
6
Itxasua zitzaigun
asarretzen asi,
bendabal aldetik zan
aizia nagusi,
nork bere puestuari
ezin ziyon eutsi,
danak zatitu ditu,
iñor ez du utzi,
Gipuzkuan bertatik
ez da falta gutxi.
|
7
Eun da berrogei ta iru
omen dira danak,
arrantzalietatik
ondatu diranak,
gure Jaungoikuari
kontua emanak,
guk egin bear degu,
bizirik geranak,
ayetzaz erregutu
biyotza duanak.
|
8
“Aita San Inaziyo”
belako barkua,
amairu gizonekin
ur-pian sartua,
beraren imajiña
an zuen santua,
Habana-ko partian
dago kostatua,
tenpestade gaixtuak
jo ta puskatua.
|
9
Egur biren gañian
gizon bat jarriya,
ai, zer ote zan aren
orduko larriya!
lagunak bera jun ta
estadu urriya,
ez da Donostiyara
errez etorriya,
ikusi du birian
ixtillu gorriya.
|
10
Señale ibilli dala
arraixku aundiyetan,
arrai txarra besterik
ez dan tokiyetan,
illaren amabostan
goizeko seyetan
baporiak artu zun
beraren deyetan,
naikua sufritu du
paraje oyetan.
|
11
Izena Daniel du
nombria Eskurtza:
jeniyo bizikua,
espiritu utsa,
ta baliatu zayo
Jaunaren laguntza,
oso maltratatua
sartu zan onuntza,
berriz egon liteke
juan gabe aruntza.
|
12
Iñork galdetzen badu:
gauz ori nola da?
nik erantzungo diyot:
egiyaz onla da,
iñor dudan badago,
betor eskolara,
anuntziyatu zuen
orduko bolara,
graziyak milla bider,
Aita Orkolaga.
|
13
Ai gure biyotzeko
Aita Orkolaga,
beraren eskutikan
ez gaitzala laga,
orain bezela zaitu
eguna ta gaba,
berriz itxaso ortan
ez gaitezen traba,
bedorren talentua
gauza biarra da.
|
14
Jainkoa portatzen da
danentzat ondradu,
gaiztuarentzat igual,
ain biyotz ona du,
emanaz irabazten
degun ainbat gradu,
itxaso sagradua
ur guziyen buru,
ark ere gurutzia
errespetatu du.
|
15
Jesus maitiak eman
dezala argiya,
oraingo bolara ontan
badago premiya,
euskaldunen artian
au da pikardiya,
Bermeotik galdu da
jendien erdiya,
lutoz jantziya dago
kosta Kantabriya.
|
16
Ango itxas-kolpiak
ta urro-borroyak
tragatu nai zituen
mendi ta erriyak,
pasa dira desgrazi
ikaragarriyak,
orra amasei bertso
oraingo berriyak,
Fermin Imazek eta
Txirritak jarriyak.
|
IKUSI:
Bertso papera: “Imp. Baroja. - San Sebastián”. (Gertrudis Arrieta, Errenderi).
“Bertsolariya”, n.º 50, 1932’ko Dagonilla’ren 28’an: 1/10: ondatu beintzat; 4/4: egun txarrena; 7/9: ayetzat; 8/6: an zuben sortuba; 10/8: borondate onetan; 11/15: zayon.
Eskuz idatzia (Antonino Pagola, Ernani): 1/7: zizkigun; 1/10: da; 7/9: ayentzat; 12/7: anunziatua zegon; 13/7: itxaso ortan berriz.
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
