|
Biktoriano Iraola
Kabiya
Burrioien kabiya
lengoko goizian
billatu det pareta
urratu batian:
eraman da utzi det
kaiol politian,
leiotikan kanpora
txintxilik iltzian.
|
Nola txio txioka
ixiltzen etziran,
ar-emiak janakiñ
an ziran segiran,
barrena sartu naian
kaiolaren jiran;
gero alien billa
andik joaten ziran.
|
Mokuan artu eta
egalka kanpotik,
biyak janariyakiñ
an ziraden pozik,
ausi ta sartu naian
alanbre tartetik,
umiari alia
ematiagatik.
|
Ta izan biar zuten
añ ale goxuak,
guri-guriyak zeuden
kaiolan presuak,
luma berri politez
apaintzen gaxuak,
nola apaintzen diran
mendiyan xoxuak.
|
Guraso onak nola
aurra maite duten,
ala kaiolen jiran
ziraden ikusten;
mokoka alanbriak
ausi nai zituzten,
ia libertadia
logratutzen zuten.
|
Txotx bat igurtzi nuben
bixkakiñ orduan.
txoriyak igarriko
etzuten moduan;
ipiñi ziraneko
kaiolen onduan,
biyak erori ziran
bixkaren lazuan.
|
Kaiolatik nituben
umetxuak artu,
eta beren lekuban
ar-emiak sartu;
utzi orduko zuten
txikiyak egaatu,
baña leio aldera
etziran jiratu.
|
Txio txio ziyoten
kaiolan tristiak,
merezi etzutenak
atia ixtiak;
deitu arren etziran
ageri gaztiak,
pena ematen zuten
ala ikustiak!
|
Urrengo egunian
leiora ixilik
joan eta ikusi det
kaiola txintxilik;
bere txoko-txokuan
lumetan bildurik,
gaxuak illak zeuden...
penaz uste det nik!
|
Izan litezke seme
eta gurasuak,
gertatzen zaizkatenak
onlako kontuak.
|
(Baserritarra. 1907-II.16.)
|
