|
Biktoriano Iraola
Estropadak. Egia ote da?
Estropadik eztala
udara onetan,
ori kontatzen dute
leku geienetan;
asko gelditu biar
dirade penetan,
ez ikusi biarra
zutik txalupetan
bulla dariyotela
danak erriyertan.
|
Jokatzeko eguna
allegatutzian,
eta siñale danak
jarri ondorian,
beti bazuten zerbait
treña bakoitzian:
batian iskanbilla,
ojuka bestian...
Izugarriyak dira
orrela astian!
|
Noizbait jokatutzeko
prestatzen badira,
altxa ta berriketan
berdiñ asten dira;
ikusi izandu det
aien erretira,
jokatu gabetandik
saltatzen errira
eta andikan joaten
sagardotegira.
|
Bogalari bikañak
eustian lanari,
badakite altxatzen
onra erriyari.
Eta asarretzian?
Gezurra diruri!
Naiago amor eman
baña len iñori,
biziya kendu... iru
baso sagardori!
|
Garbi aitortu nai det,
gizonak bezela,
oraingo gaztiakin
ari ez naizela;
ez dakit mutill abek
diraden orrela,
baña iduritzen zait
esan litekela
lengo zarraren antza
izango dutela.
|
Treñarekin etortzen
ziran kanpotarrak,
gaitzak ziraden neurtzen
beraren indarrak;
emenguak oju ta
a i e k deadarrak,
a zer mutillak danak,
onak edo txarrak,
arraunaz berotzeko
alkarren bizkarrak!
|
Pena artzekua da
añ jende gaztia,
treñero apustuban
ez ikusitzia;
batzubek mar-mar daude
ori gertatzia,
zeren diran bi festa
eder galaztia:
bat arraunian eta...
ojuka bestia.
|
(Euskal-Esnalea, 1915, Uztailla, 30.)
|
