|
Segundo Kalonje
Arrosari
1
Etxe-ormaren dotoregarri
loretan zauden arrosa,
alde batera ain ederra da
ematen didazun poza:
bestera berriz ezin nezake
atsegin aundirik goza,
ia lengoan joan ziñalako
kastillanekin Burgosa.
|
2
Aizu, arrosa, zure loreak
ez al dira tentagarri?
Naiago nuan ezpazinduten
etxe-aurre ortan jarri.
Makiña batek botatzen die
kiñua azkar alkarri,
lengo batean ibili naute
iru atsok larri-larri.
|
3
Arrosa onen albotik ez naiz
asko irteten iñora,
lengo batean azaldu zaizkit
onuntza iru señora.
Esan zidaten: “Ola ez dezu
errez pasako denbora;
nai al zenduke gu egunero
inguratzea ondora?”
|
4
Nola arraio utziko nien
nik egin gabe kasorik?
Neri entzuten gelditu ziran
burua gora jasorik:
“Laguntza ona neukan nik baiña
ez det nai arkakosorik,
eta aien lagun bazabiltzate
ez eman onuntz pausorik”.
|
5
Batek esan du: “Nere gizonak
izena du Jose Jerman”.
Bestea berriz arrosa eske
gogor jarduten da teman.
Ezagutu det irugarrenak
zer korapillo daraman,
apaltasunik etzutelako
batere ez nien eman.
|
6
Zortzi bertso nik bota dizkiot (1)
arrosari aurpegira,
naiago nuke Euskalerrian
mesedegarri balira.
Nork bere gauza zuzen zaitzea
oso komenigarri da,
zu nai zaituzten ausartak emen
iñoiz agertu oi dira.
|
El Diario Vasco, 1980-VI-4
(1) “Zortzi bertso” esaten du Segundok, baiña sei bakarrik agertu ziran egunkarian. Leku-faltaz beste biak kanpoan geldituko ziran.
|
