 |
|
|
|
|
Segundo Kalonje
Xenpelarren etxean
1
Errenderian ospakizun bat
ikusi nuan lengoan,
ezaguerarik dedan artean
edukiko det gogoan.
Ezin ditezke asko aurkitu
jarrera obeagoan,
Xenpelar il zan txoko xar ura
ai zeiñen txukun dagoan!
|
2
Ez det esango ziran ainbeste:
milla ta eun bertso berri,
Xenpelar kultur orretarako
jendeak oparo jarri.
Leialtasuna esaten zaio
sendi batean lan orri,
ezaugarri da zaletasuna
ez dagola beintzat urri.
|
3
An gertatua esan bear det
dan bezelaxe aurrena,
bestela lasai ez da egongo
sekula nere barrena.
Esan dutenez ni omen nintzan
norbait bear da zarrena,
arritzekoa ez danez noski
baldarrena ta txarrena.
|
4
Nere moduko maillan dagon bat
egon diteke kontentu,
alaitasuna datorkit eta
zerbait bear det kantatu.
Eratzailleak, nai zaituztet nik
biotz-biotzez aipatu,
oso merezi dezutelako
eskertu eta maitatu.
|
5
Lenengo iru saridun oiek
ain ziran zoragarriak,
nik bezelaxe epaitu zuan
entzuten zegon erriak.
Xenpelar il zan etxe orretan
urrezko bertso berriak,
arrobi jator piñetik eta
eskola onez jarriak.
|
6
Errenderi da uri polit bat,
ez noski oraingoxia,
Xenpelar zanak azaldu zuan
benetan pake-gosia.
Antzeman zion bazetorrela
pozoizko trumoi-aizia,
geroztik emen gertatzen dana
naiko kondaira luzia.
|
7
Ausardi aundiz mintzatzen banaiz,
Aurrezki Kutxa, barkatu,
ezjakin batek ezin lezake
gauza aundirik markatu.
Uste ez diran gauzak askotan
nola oi diran gertatu,
zuzen zoazte orain artean,
aurrera ere portatu.
|
8
Eratzailleak, nai zaituztet nik
al dedan asmoz goraldu,
euskeragatik saiatzen danak
zerbait merezi ez al du?
Euskotarrok bakoitzak bere
alegin guzian eldu,
guraso zarren batasun ura
ez genduke bear galdu.
|
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
