 |
|
|
|
|
Segundo Kalonje
Tolosara joanda
1
Abenduaren bian Tolosara joanda,
egokitu zitzaidan kantatzeko txanda.
Aiton bertsolari bat an azaldu zan da,
saioa bukatu zan somalak esanda.
|
2
Garboso zegon eta asi zan kantatzen,
ain xelebrea zanik ez nuen pentsatzen.
Beti tontoarekin ni ez naiz juntatzen,
zein zertarako dagon badaki tentatzen.
|
3
Illundu eta laister, seirak-zazpietan,
Tolosan Bar Astelen, arku azpietan;
gauza bat entzuten nik baztar guzietan:
“Ez daukak zer egiñik Ikaztegietan”.
|
4
Lengo astelen batez Bar Astelenean,
kantari jardun giñan umore onean.
Alderantzi aundirik etzan azkenean,
ai arrapatu banu biaramonean!
|
5
Ori da Axentxio, ni, berriz, Xegundo,
elkartu ez giñanak sekula egundo.
Gustora jardun giñan gaizki edo ondo,
orregatik ez gera inpernura joango.
|
6
Baditu zazpi seme ta zazpi alaba,
ez du desondratzerik merezi, al bada.
Gaur askok egiten du parra ta algara,
ume asko sortzea pekatu al da ba?
|
7
Kontzientziko karga erabat arindu,
apaizen agindua txit zuzen egin du.
Amalau ondorengo bakoitzak bagindu,
talorik gabe tripa zerekin berdindu?
|
8
Gure lenengo gaitza bat beintzat zar-miña,
ez jateko agintzen digute sardiña.
Ordaintzen badizute lan asko egiña,
sarritan jorratua zera zu jardiña.
|
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
