|
Kaietano Sanchez Irure. Azken beltza
X
Karlos eta Joxepa
Joxepa.- E? Zer deritzozu?
Karlos.- Hori mirabea! Niretzat izan behar duela esatea ere...
Joxepa.- Zuretzat izango da bada.
Karlos.- Ume bat bezala, dar-dar laga nau. Zerbait esan nahi eta ezin asmatu. Gezurra dirudi! Mingaina korapilatzen zitzaidan. A! Begiekin hitz egin baliteke! Zeinen gauza xamurrak esango nizkiokeen!
Joxepa.- Horretaz ez dezazula kezkarik eduki. Neronek hitz egingo diot.
Karlos.- Berorrek?
Joxepa.- Bai; nik jakingo dut lehenengo bere iritzia. Eta badakizu haren iritzia nirea bera izango dela.
Karlos.- Beraz, berorren gain lagatzen dut neskatxari hitz egitea.
Joxepa.- Bai, bai.
Karlos.- Eta berehala esango dit neskatxak zer dioen.
Joxepa.- Berehalaxe.
Karlos.- Etxekoandre, zoratu behar zait!
Joxepa.- Eta nik atsegin dut.
Karlos.- Beraz, berorren gain gelditzen da guzia, ez da hala? Eta ni orain Martzelorengana noa; honezkero luzetsirik egongo da-eta.
Joxepa.- Zoaz bai, zoaz kezkarik gabe. Zure ezkontza gaur antolatua geldituko da.
Karlos.- Ederki! (Hori mirabe ederra!) (Joaten da atzeko atetik.)
|
