|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Gure lore ederra,
izkuntza maitia,
zure galdezka dago
euskaldun jendia;
aspalditxoan zaudez
txokoan gordia,
osto berdietatik
azaldu zaitia.
|
2.
O! Euskaldun maitiak,
ez det nai azaldu,
zerengatikan zubek
nai nazuten galdu;
baldin nai banazute
guziak maitatu,
gaztelaniz ez iñoiz
geiago mintzatu.
|
3.
Ama da len ta bizi
alde guzietan,
izkuntza au bezela
Euskal errietan;
oraiñ zubekiñ nai det
asi errietan,
zertan naukazute ni
txokoan penetan?
|
4.
Igartzen dizutet nik
oraiñ Euskaldunak,
arras galdu dirala
zuben zorionak;
gaur ez daude begira
gure aita onak,
aiek ziraden bada
euskaldun jatorrak.
|
5.
Maita dezagun, bada,
amatxo euskera,
azturikan betiko
dabillen erdera;
gaurko bide txarrean
baguaz aurrera,
sarri sartuko gera
guziok lurpera.
|
6.
Euskaldunak izan ta
zuen izkuntza utzi,
nola diabru, bada,
nai dezute bizi?
ez dezute besterik
batere merezi,
ez bada erdaldunak
jartzia nagusi.
|
Euskal Erria, 1893, XXVIII, 379. or.
|
