|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Beso zabalik gora begira
belaunak lurreraturik,
erregututzen Jaungoikoari
jarrita negubelarik;
dear triste bat neregana zan
eta ustez urrutitik,
esanaz bada: Ama euskera,
seme, bizi da oraindik,
zaitu nazute garaia da ta,
o! erori gabetandik,
zeren dabiltzan aspalditxotik
etsaiak beti ondotik.
|
2.
Ama euskera biyotzetikan
maita degun euskaldunak,
alde danetan gizon jatorrak
eta oso ezagunak;
izkuntz eder au oraindik ere
emen mintzatzen degunak
gauzak egiten biar bezela
berdiņarik ez degunak,
antziņetako legiak gorde
orain arte ditugunak,
aurrera ere zaitu ditzagun
diralako txit gauz onak.
|
3.
Ama euskera ta lege zarrak
zutik dauden bitartian,
Euskalerriyan biziko gera
euskaldun danak pakian;
ernai gaudezen bateturikan
mendiyan eta kalian,
geren buruak ikusi gabe
etsai gaiztuben mendian,
damuturikan, negar ta negar!,
bada denbora joanian,
ezin geiago altxa eziņik
oso sarturik lurpian.
|
4.
Ama euskeren dear tristea
biyotzian gorderikan,
eta izkuntz au guria dala
danok ondo jakinikan;
alai aurrera biziko gera
penak oso azturikan;
Amen esanak arreta aundiz
euskaldunak egiņikan,
etsaiak zorrotz ibilli arren
galdu nairik ondotikan,
antziņetako legiak beti
maite ditugularikan.
|
|
