|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
|
AZALKAIA:
Iraun dezan luzaro
euskerak munduan,
zaitutzen euskaldunak
gaudezen onduan
|
1.
Ardi galduben gisa
gaur dabill euskera,
aspalditik utzirik
txit alde batera;
eta alaz guztiz ’e
kupitzen ez gera,
ikusirik noletan
dijuan lurpera.
|
2.
Euskalerriyan jaio
ta bizi geranak,
zuzen egin ditzagun
zar aien esanak;
arretaz arturikan
utzitako lanak,
euskera biar dala
badakigu danak.
|
3.
Euskera erakusten
saiatu gaitian
aurrari gurasuak
gau t’egun etxian;
danak jakin dezaten
azten diranian,
lotsarik artu gabe
iñork galdetzian.
|
4.
Amaren bularretik
da datorkiguna,
izkuntz lurbir’ onetan
berdiñik ez duna;
beste guziyen buru
ezautu deguna,
orain leno bezela
jarri nai dizuna.
|
5.
Euskera oraindikan
dago baserriyan,
orrela zabal zagun
lenbailen erriyan;
mintza dezagun beti
gabiltzan tokiyan,
ikusi ez dezaten
iya eroriyan.
|
6.
Euskaldun on leialak
emen alkarturik,
eta Ama euskera
danak maitaturik;
azalduko da laister
oso indarturik,
semeari dearka
besoak zabalik.
|
7.
Negarrez egon gabe
euskaldun jatorrak,
ez al gera izango
ain burugogorrak!
asko bagaituzu ta
txit gizon pizkorrak,
euskeraz jarritzeko
bai mutill koskorrak.
|
8.
Txit atzenduko balitz
euskera maitia,
poztuko litzake, bai,
erdaldun jendia;
on dezu guretzako
ori jakitia,
berak erakusten du
ernai egotia.
|
9.
Kendu nairikan guri
dabiltza izkuntza,
etorritako asko
Ebrotik onuntza;
zerbait irabaziko
baluteke, utsa,
orrengatik euskerak
nai dizu laguntza.
|
10
Itsasoak nola dun
berez ur gaziya,
izkuntz onek betiko
ala du biziya;
naiz etorri Luzifer
diabruz jantziya,
Jaun aundiyak dalako
guretzat utziya.
|
11
Jaunen borondatia
galanta dalako;
euskera gabetandik
ez gaitu lajako;
berarekin gaudezen
danok ortarako,
laguntz ederragorik
ez dizugulako.
|
12
Koroi bat bezelaxen
lorez apaindua,
beti darabilkina
txit usai goxua;
Jaunak bidaldutako
zeruko uxua,
guazen laztandutzera
Euskera gaxua!
|
Euskal Erria, 1914, LXX, 63-64. or.
|
