|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Laņu beltz batek estalirikan
gaur dago Euskalerriya,
lenago alai bizitzen zana
negar ta negar jarriya;
lege santuak iya galduan
eta euskera garbiya,
orain artian izandu dana
izkuntz danen eguzkiya.
|
2.
Euskalerriko semiak beti
beren lur maiti abetan,
bizi ziraden pozkiro eta
gau tegun gozamenetan;
ta aspalditik arkitzen dira
malkoakin begiyetan,
umill da triste, oso argalak,
indarrik gabe ezertan.
|
3.
Oraiņ non dira antziņetako
Euskalerriko legiak,
anaitasunez bizi giņala
lore ederrez betiak;
pake gozoa alde danetan
aberats eta pobriak;
batek bestiai lagun egiņaz
aurren ondo izatiak?
|
4.
Ezin sinistu lezake batek
urte gutxitik onera,
nola atzendu diraden emen
legiak eta euskera;
eta gaņera jakiņa dago
orla baguaz aurrera,
Euskalerriya ta euskaldunak
betiko galduko gera.
|
5.
Ama euskera mintza gozoro
lege santuak maitatu,
lurrera oso erori gabe
aldamenetikan zaitu;
eta gaur daukagun laņu beltz au
danak kentzera saiatu,
Euskalerriyan bestek ez dezan
orain bezela agindu.
|
6.
O! gu lotsetan bizitu gabe
onela geren etxian,
Euskalerriko seme argiyak
lenbailen alkar gaitian;
biyotz barrendik fedez esanaz
mundu guziyen aurrian:
Ama euskera ez da galduko
zutik gauden bitartian.
|
|
