|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Pasaitik Errenteri
biyen bitartian,
baserritxo bat or da
bada nonbaitian;
sagasti ta udare
askoren tartian,
txakur zuri pollita
daukana atian,
zaunkaka geienian
lotuba katian,
ez diyona utzitzen
iñori pakian,
ezkutatu artian
oso apartian.
|
2.
Ez dirade izango
munduan beste bi,
bada maitiagorik
batak bestiari;
ez da besterik aitzen
gaur jende danari,
Martintxo eta Marta
elduta alkarri,
beti bai or dabiltza
salto ala korri,
laztandubaz gau t’egun
farrez ta kantari
aingerutxoben gisa
ezkontzeko larri.
|
3.
Baserriya gaur askok
famatzen dutena,
eziñ bururatu zait
beraren izena;
dalako Donostiyan
maite dizutena,
orko alaba dezu
damik ederrena,
Martintxoren izarra
zoratzen dubena,
beregatikan bada
illko litzakena,
eta beti ondotik
zaitzen dabillena.
|
4.
Martintxo eta Marta,
festa ta erromeri,
zoro orla dabiltza
bat utzi be ori;
oso ondo daudela
gauzak badirudi,
gañera maitasunez:
non dira beste bi?
au diyotet aitutzen
nik beste danari,
beti eskian daudez
bai Jaun aundiyari,
alkar gaituzu fedez
gaur bada komeni.
|
Baserritarra, 1910-12-03, 161. zk.
|
