|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Lore eder-ederra,
goizeko izarra,
mundu onetan beti
nerekin zan aurra;
amaren biyotzeko
aingeru bakarra,
ill zan tristia eta
au da au negarra!
|
2.
Jaunak eraman zaitu,
aur maitagarriya,
zerutikan berotzen
zauden eguzkiya;
atoz nere kolkora
artzera titiya,
amak laztandu dezan
zure arpegiya.
|
3.
Kutun begi alaia,
Jesus, au da pena!
zeruan egon arren
aurrik maitiena;
iya lertuban daukat
negarrez barrena,
atoz aingerutxua,
al dezun lenena.
|
4.
Beti gora begira
aspertu eziņik,
Jaunari erregutzen
belaunikaturik;
ez det mundu onetan
nik egun bat onik,
ai, ortxen banegoke
emendikan joanik!
|
Baserritarra, 1910-02-06, 141. zk.
|
