|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Lanak alaitzen gaitu langille
geranak mundu onetan,
familiyakin biziazitzen
o! gañera gloriyetan;
aztuazitzen ditubelarik
malko asko begiyetan,
lanikan ezak negarra dakar
beti alderdi danetan.
|
2.
Lanetik datoz gozamen danak
eta alkar maitatziak,
batak bestiai lagundurikan
gauz onak erakustiak;
emakume ta gizasemiak
bide onez bizitziak,
bai eta ere ibilli txarrak
aurrerako aztutziak.
|
3.
Gauza guztiak lanetik datoz,
eskerrak bada lanari,
oraiñ artian saiatu eta
ortik bizi geranari;
bestela oso gaizki giñake,
ondo badakigu ori,
gerta liteke lanikan ezak
kentzen astia alkarri.
|
4.
Goian zeru bat degun bezela
beste bat degu beean,
eta zeru au dezu guretzat
zar da gaztiak lanian;
oroiturikan aurtxo gaxuak
noletan dauden etxian,
ao zabalik, aita! ojuka,
biarrik aundiyenian.
|
5.
Lana da gure eguzkiya ta
izar eta illargiya,
biartsubaren zeru zabala
gauza onen gidariya;
pakia eta alai ta poza
eguneroko ogiya,
o! lana dezu bai, itz batian,
txit oso miragarriya.
|
6.
Jaungoikoak bedinka dezala
lana orain eta beti,
mundu onetan bizi gaitezen
alkar arturikan ongi;
kopeta lasai erakutsiyaz
kalian bada danari,
burua gora jasorik beti
ta barjakindea garbi.
|
|
