|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Tolosatikan ezker
ez aiņ apartian,
baserri bat ikusten
da mendi gaņian;
gaztaņ ta piku arbol
askoren tartian,
zelai ta sagastiyak
onak bitartian,
ardi eta ganadu
ederrak larrian,
aruntza ta onuntza
janaz belardian,
lore ta milla gauza
soro zabalian,
mitxeletak baratzan
pozaz jolasian
eta mutill bikaņa
zaitutzen danian,
txakur txiki batekin,
bai, aldamenian.
|
2.
Goizetik eliza
jai eta astegun,
apenas oraiņ arte
meza bat uzten dun;
eta nekazaritzan
oso gogoz jardun,
nagusiya ondotik
arturikan lagun,
ez det uste gaņera
itzik egiten dun,
ain da mutill ixilla
nola gabaz tegun
leialagorik iņon
danik ez det entzun,
baserriya re dauka
danian txit txukun,
zikintzen dalarikan
ez dala ezagun,
batek eman lezake
lurren gaņian muņ.
|
3.
Pello, bai, gelditu zan
bakar-bakarrikan,
gurasubak ill eta
txit gaztetandikan;
morrontzan bizi dezu
bada geroztikan,
oso estimatua
nausiyetatikan,
berena bezelaxen
dizutelarikan,
ogei urte badira
or dagolarikan,
ez du iņora joan nai
dagon tokitikan,
naiz soldata geiago
emanagatikan,
artuko lizuteke
askok gaur pozikan,
onen leialtasuna
ezaguturikan.
|
Baserritarra, 1910-12-17, 162. zk.
|
