|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
1.
Euskal Erriko mendiyetara
igo nitzan egunian,
baserri txuri asko ikusi
nituben bide danian;
arbolak ere lorez betiak
soro eta zelayian,
elurra egiņ balu bezela
erruz aurreko gabian.
|
2.
Eguzkiyaren printzak alaitzen
zituben toki guztiyak;
zeņen ederki diz-diz egiten
zuten belartxo bustiyak!
txit urrutira erakutsiyaz
kolore ikusgarriyak,
ziruditela danak zaudela
gaņetik urrez jantziyak.
|
3.
Diamantezko koroi eder bat
ematen zuben soruak,
eta aldare argiz betia
apaindurikan basuak;
aingeru polit miragarriyak
egazti edo usuak,
gure mendiyak orrela jarri
zizkigun, bai, Jaungoikuak.
|
4.
Oraindikan e oroitutzen naiz
eguzki txit indartsuak,
arkaitz tartetik nola azaldu
zituben laņu pixuak;
eta gaņera zabaldu ere
likurta oso gozubak,
usai oberik eziņ zukian
eman baratz ta soruak.
|
5.
Arbol gaņetan entzun nituben
dokant txit alaigarriyak,
goizetik arrats ixildu gabe
aritu ziran txoriyak;
ta mitxeletak loretik lore
egaan zabiltzan guziyak,
eta lurpetik azaldu ziran
gaņera beste piztiyak.
|
6.
Artalde eder mardul galanta
zabaldua belardiyan,
bildotx potxolo jaio berriyak
amaren aldamenian;
mutill sendo bat txakur birekin
zaitutzen danen aurrian,
zutikan antxen ikusi nuen
etxolaren itzalian.
|
7.
Elizatxo bat ikusi nuen
mendi bieren tartian,
goroldiyoz ta untzez betia
itxura dana joanian;
baņan zaukaizkin iru aldare
txit politak barrenian,
zar izan arren estimatua
daukate auzo danian.
|
8.
Gauza abek danak oztu ta gero
iya iritsirik beera,
gurutzetxo bat sortu zitzaidan
kolpez aurreko aldera;
eta aiton bat ikusi nuen
joan zala aldamenera:
erdi negarrez, buru utsikan,
errezuak egitera!
|
9.
Aiton leialak bere otoitzak
bukatu zitubenian,
galdetu niyon gurutzi arrek
an zer esan nai zukian;
erantzun zidan gizarajuak:
seme, joan dan gerratian
o! nere aita ortxen il zuten,
azkeneko atakian.
|
10
Maiz egoten naiz, seme ontsua,
gurutziaren aurrian,
Jaungoikoari errezatutzen
aita zanen izenian;
bakar-bakarrik etortzen nazu
iru orduko bidian;
eta onela ibilliko naiz
gauza naizen bitartian.
|
11
Itz abek esan eta aitona
beetik gora joan zanian,
orduban belaunikatu nitzen
gurutziaren aurrian;
errezotxua egin da gero
etxeratu nitzanian
erriyan sartu baņa lenago
illuna nuen gaņian.
|
12
Euskal Erriko mendiyak beti
oroituko zaizkit neri,
edo bestela egon biarko
dizut burutikan gaizki;
udaberriyan berriz joango naiz
Jaunak uzten badit, ori,
gurutziaren onduan alkar
gaitezen aitona ta ni
|
Baserritarra, 1909-01-16, 112. zk.
Elgoibarko 1907ko Lore Jokoetan saria irabazia.
|
