|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
8. Mozkorrak eta apustuak
1.
Ogei urte badira
nitzala ezkondu,
emeretzitik gora
zaitala damutu;
geroztik mundu ontan
triste bizi nazu,
ez nuben senar txarra
laguntzeko artu.
|
2.
Aurrak ugaritu ta
aiek eziñ azi,
ondo det mundu ontan
bizitzen ikasi;
eta beti senarra
lanetik igasi,
txanpon bat, esateko,
ez dit irabazi.
|
3.
Ez det esaten, bada,
batere gezurrik,
oraindik ez dit pasa
aste bat osorik;
pasako baluke ’re
milagroz arturik,
ez lidake emango
jornalen erdirik.
|
4.
Kaleratzeko nago
bildur da lotsetan,
koxkak ditutalako
alde guziyetan;
eta etxe jabia
beti erriyetan;
negarrez bizi nazu
bada, erdiyetan!
|
5.
Jarriko baluteke
edo balitzake,
senarra lajatzia
okerrikan gabe,
egiñ gañera berriz
beste baten jabe,
au utzi ta pozikan
artuko nizuke.
|
6.
Eziñ bizi niteke
orla iñola ’re,
mundu ontan besteren
laguntzarik gabe;
laister egiñ biar det
ori dudik gabe,
senarra utzi eta
norabait ’e alde.
|
Euskal Erria, 1904, LI, 326. or.
|
