|
Kaietano Sanchez Irure. Bertsoak
9. Erruki-bertsoak eta fede-girokoak
1.
Euskalerriko mendi txuluan
eliza zartxo bat zutik,
gaur ere apañ arkitzen dana
kanpotik eta barrendik;
joan dan urtian ikusi nuen
Donostiyatikan joanik,
ta egun ura oroitutzen naiz
milla alditan geroztik!
|
2.
Txori txikiyen kantu politak
aditurikan bidian,
ala iritsi nitzan eliza
alaitasun ederrian,
zelaiak lorez oso apañak
zaudela goian ta bian,
likort gozoak zabaldurikan
lañuben gisa danian.
|
3.
Beetikan gora alde daneta
begira nijubalarik,
ezkillen otsa nabaitu nuen
bañan oso urrutitik;
.............................................
nola zetorren menditik,
eskapulaio bedinkatuak
kolkuban erakutsirik.
|
4.
Lagun ordezko lizar makilla
zubelarikan eskuan,
eta txakur bat bere ondotik
jostallu baten moduan
eliz aldera zetorren bizi
mezetarako asmuan,
mutill gaztia balitz bezela
urte askoren buruan.
|
5.
Eliz onduan alkartu giñan
ni gora ta ura beera,
mezetarako deia oraindik
“tan-tan” ari zendubela;
ezautu nuen aiton ontsuak
zerbait esan nai zubela;
ama euskeran esku emanta
asi zitzaitan onela:
|
6.
― Mendiburuko baserritikan,
adiskidea, onera
ordu t’erdiko bidea dago,
bada, gutxi gora-beera;
urte guziyan etortzen nazu
aldare baten aurrera,
meza santua entzunaz Jaunai
errezuak egitera.
|
7.
Aiton fedetsu doakabea
sartu zanian elizan,
goitikan beera Donostiyara
zuzenian jaitsi nitzan;
eta geroztik arkitzen nazu
pozak zoratu nairikan,
euskaldun arren esan eztiyak
biyotza alaiturikan.
|
8.
O! nai nizuke Jaungoiko onak
laguntzen didalarikan,
aiton arrekin alkartutzia
mendiyan gora joanikan;
udaberriyan zelai guztiyak
daudela loreturikan
eguzkiyaren printzak goizetik
azaldurik zerutikan.
|
La Euskaria, 125. zk., 1909-01-09
|
