|
Martzelino Soroa. Alkate Berria
VI
SEIGARREN IRUDIA
Lehengoak eta agoazila.
Agoazila.- Zer nahi du, alkate jauna?
Alkatea.- Justizia egin behar diat.
Agoazila.- Har beza (Ematen dio bara)
Alkatea.- Zer gertatu da hemen?
BIAK Jauna, nik…
Alkatea.- Ixoooo! Batek hitz egin dezala lehenbizi. Esan, Bartolo, zergatik duzue oker hau?
Afeitatzailea.- Oilar honengatik.
Alkatea.- Oilarra kulpagarri? Lukanbio, eraman ezak oilar hau kartzelara. (Eramaten du eta berehala etortzen da) Nola da kontu hau?
Afeitatzailea.- Jauna… nik erosi diot asto gainean zekarren karga guztia, eta oilarra nola batean zegoen, niretzat izan behar duela.
Alkatea.- Egia al da hori?
Lorentxo.- Honek, jauna, erosi dit egur guztia, baina ez da oilarrik tratuan sartu.
Alkatea.- Zuk esan diozu karga guztia saltzen duzula?
Lorentxo.- Bai, jauna, baina…
Alkatea.- Ixoooo! Erantzun ezazu bakarrik galdetzen den gauzari. Eta zuk, Bartolo, zer esan duzu?
Afeitatzailea.- Nik, jauna? Niretzat gelditzen dela.
Alkatea.- Orduan zuretzat izango da oilarra kartzelatik ateratzean.
Lorentxo.- Jauna, bost erreal t’erdian egurra eta oilarra astoaren gainean zegoelako?
Alkatea.- Bai, bai; zertako izan zara horren astoa?
Lorentxo.- Eta beste batzuetan bezala ekarri banuen nire emaztea asto gainean? Bost erreal t’erdietan sartuko zen?
Alkatea.- Emaztea, aditurik zuen tratua, itxi baino lehen jaitsi egingo zen asto gainetik. Oilarrak ere hori egin behar zuen.
Lorentxo.- Bada…
Alkatea.- Esan dut. Adabaki horrek ez du antolatasunik, eta bakoitza bakean, doala bere bidean, ez bazaudete nahian egoteko estalpean. Lukanbio: to. (Ematen dio bara)
Lorentxo.- Nik sumatuko dut horratik… (ahopean)
Alkatea.- Zer esan duzu?
Lorentxo.- Ezer ez, jauna. (Doa bere astotxoarekin eta afeitatzailea ari da etxean egurra sartzen.)
|
