euskaraz.net
Bertsoak

HEMEN ZAUDE: Sarrera »  Hezkuntza »  Auzoka eskola aldizkaria »  Auzoka 64 2003/11 »  Bertsoak



* * * *

Eskerrak emanaz



Lengo illean iritxia naiz
lenengo aldiz Zeraiņa,
nork esan neri erri hau zala
ain paketsu ta apaiņa?
Bertan bizi da nire lagun bat
bertso-jartzalle apaiņa,
neretzat batzuk moldatu ditu
ez nitun merezi baiņa.
Zure bertsoak etorri dira
lengo Zeruko Argia-n,
bolatokiko berri emanaz
oso euskera garbian.
Gogoan daukat zer esan zendun,
Joxe, zure itzaldian:
jolas oberik etzala iņun
ogeigarren gizaldian.


Naiz pena eman au esateak
ezin ixilik gelditu,
gaurko gazteak geienak behintza
futbolak txoratzen ditu.
Zelai aundiak danak gaņezka,
jenderik ezin kabitu,
urrezko mina txarra eztute
agintariak aurkitu.
Futbolera juan, antxe bullaka
lepoko zain danak eten,
berak eztira konturatuko
zein gaizki ematen duten.
Galdutakoan oien ondoan
ezta atsegin egoten,
erradiotik entzuten ditut
Jesukristonak esaten.


Zorionean danak eztira
lengoak bezelakuak,
laguntzalleak ere baditu
gure erriko jokuak.
Bolatokia aparta egin,
berak pagatu gastuak,
kostako ziran ango txapela
ta kopa zillarrezkuak.
Laborde jaunak bolaren alde
egiņak dituan gauzak,
bertso batzutan danak esaten
eztira oso errezak.
Aurrera ere orren barruan
indarrik badu arnasak,
laguntza ona izango dute
Euskalerriko jolasak.




Zeraiņen ondo ikusi gendun
biotzez maite duana,
bera izan zan hainbeste sari
bertan ipiņi zuana.
Egia esan, etzait damutu
neroni orrutz juana,
daukadan kopik ederrena da
ortik ekarri nuana.
Zertan esaten didazu, Joxe,
neri maixu ta errege?
Eztan gauzarik etzait gustatzen
aitatzerikan beņere.
Eta aurrera etzaidazula
bialdu oinbeste lore,
zoritxarrean, ni gabe emen
naikoak daude len ere.


Azken aldeko bertso batean,
Joxe, esaten dezunez,
gure Jainkoak ipiņi nindun
ni gaņezka zorionez.
Jaunari asko zor diot eta,
gabaz ezpada egunez,
bost bat minutu pasatzen ditut
berari esker emanez.
Uste gabean dijoaz emen
orduak eta egunak,
ta laster utzi bearrean naiz
mundu ontako jardunak.
Baņa oraindik sasoi onean
zaudete, nire lagunak,
al badezute ez utzi galtzen
gure jolas euskaldunak.

Manuel Matxain