ITZULI | Egin klik INPRIMATZEKO


Aingeruen eta deabruen istorio bat

PERTSONAIAK:



Saguzarrak
Ama Saguzarra
Alaba Saguzarra
Seme Saguzarra


Deabru Gizena
Deabru Dama
Bigarren Deabrua
Beste Deabruak

Hiru Deabrua
Lau Deabrua
Bost Deabrua
Sei Deabrua


Aingeru Jauna
Aingeru Andrea
Aingeru Arrosa
Beste Aingeruak

Aingeru Ori Lehena
Aingeru Ori Bigarrena
Aingeru Urdin Zerutiarra
Aingeru Berde Argia




ESZENATEGIAREN DESKRIBAPENA



Artadi itxi baten zabalgune batean gaude. Eguzkia harriz eta sastrakaz josia azaltzen da. Arbolen enborrak beltzak dira, goroldioz estalita, laiotz. Publikoak urrutiko eta ezkutuko leku batean dagoelako ustea du. Giroan dagoen hezetasuna usaindu egiten da.

Begi-bistakoa da baso hartan ez dela inortxo ere ibili, bertan bizi diren basapiztiak izan ezik.

Eszenategiko atze aldean enbor handi bat dago, adarretan hostorik ez duena; adarrak lodiak dira, eta goroldioa darie. Adarretatik zintzilik, buruz behera, hiru saguzar daude -beltzez jantzita eta hegoetan ohial-ximurrak-. Tarteka, sarrerako musika entzuten den bitartean, saguzarrek astindu egiten dituzte hegoak





LEHENENGO ESZENA





ALABA SAGUZARRA (Lurrean saltoka eta jirabiraka, hegoak zabalik, enborraren ondoan, inguruan jira eta bira. Beraren hizketaldia amaitutakoan, berriro zintzilikatuko da adarretatik) - Konta ezazu, kontatu, ama! Tira, bada, ez zaitez gaiztoa izan!

SEME SAGUZARRA (Beraren arrebak bezala eginez)- Kontaiguzu ipuin bat, ama, istorio bat, oso gustukoak ditugun horietako bat!

SAGUZAR txikiak pausatu egiten dira lurrean, batera eta bestera ibiltzen dira eszenatokian zehar, eta bertso bat bota ahala geratu egiten dira publikoari begira.


ALABA SAGUZARRA- (Zortziko handian)

Barlobento itsas-lapurraren
ipuin zaharra kontatu
gogoan dudan odoltsuena
huraxe baita, esazu!


SEMEA SAGUZARRA-

Edo beldurti paregabea
Zen Tino errege harena
mandoa izanik beti soinean
alkandora zeramana!


ALABA SAGUZARRA-

Ramiro kapitaina harena
Huraxe entzun nahi nuke nik:
Tiro batez hamar hartz akatu
zituen hark, hori duk, hori!




SEME SAGUZARRA-

Edo izar-malkoak botatzen
Zituen Katalinarena…
Edo maitagarrien ipuina…
Edo ehun zaldunena…


AMA SAGUZARRA (Arbolatik jaisten da hegoak zabalik dituela)- Nahikoa dugu, isil zaitezte, temati halakoak! Zorabiatu egiten nauzue zuen leloekin… Isiltzen bazarete kontatuko dizuet ipuin bat, baina ipuin bakar bat!

SEME SAGUZARRA (Saltoka eta txaloka)- Biba! Biba!

ALABA SAGUZARRA (Anaiaren moduan. Ondoren, amaren oinetan eseri eta entzuteko prest dago)- Biba! Biba! Zein ipuin kontatuko diguzu, amatxo? Zein?

AMA SAGUZARRA (Pentsatu egiten du hegoak astinduz)- Bada, zera… Aingeruen eta deabruen istorio bat.

ALABA SAGUZARRA- Aingeruen istorio bat? Ederki!

SEME SAGUZARRA (Bera ere eseri egiten da ipuina entzuteko)- Deabruen istorio bat? Hau beldurra!

AMA SAGUZARRA (Kontaketan hasten da. Argia itzaliz doa eta eszenategia erdi ilunpetan geratzen da, giro goxoa sortuz, publikoa ere kontaketarako prest egon dadin)- Behin batean bazen, urrutiko baso zabal eta ezkutu batean……

Bat-batean argiak itzali eta ahotsa isildu egiten da.
Ilunpe hartan, hiru saguzarrek alde egiten dute.




AURKIBIDEA



Aingeruen eta Deabruen Istorio Bat. 2. eszena

Aingeruen eta Deabruen Istorio Bat. 3. eszena

Aingeruen eta Deabruen Istorio Bat. 4. eszena

Aingeruen eta Deabruen Istorio Bat. 5. eszena