INFERNUTIK INFERNURA

Doinua: Maitasuna da bizi izateko...

-1- Haizeak eman zidan bizitza eta haizeak daroa, oso gogorra daukat oraina gogorrago haurtzaroa, Kolonbiako Cali herrian pobrezian igaroa, latza baino latzagoa, zoriaren esklaboa. (Bis) Nire izena eta izana: Jose Lopez de Ganboa, jendea munduz besteratzeko sortutako pikaroa. (bis)

-2- Oroimenean dut nire ama iaz joan zitzaidana, semea hezten hartu zuena ikaragarrizko lana. Nahiz eta asko zuritu zidan beltza nuen panorama, gorroto dut nire ama, bizitza eman zidana, (Bis) hauxe delako sekula santan barka ezin diodana: ni bezalako seme zitala mundura sortu izana. (Bis)

-3- Telefonoz dei egin zidaten ama hil ta berehala. Ezezaguna nuen ahotsak hitza eman zidan hala: gizon batzuek hiltzeagatik dirua emango zidala... Bide luze ta zabala, amets batean bezala: (bis) “miseriatik aterako naiz nork egingo dit itzala”. Zergatik inork ez zidan esan Kontra eskutik nindoala? (Bis)

-4- Beraz bi aldiz pentsatu gabe errugabeen lekura pistola hartu ta hil nituen hau, bestea eta hura. Pozik nengoen, aberats nintzen, bala batzuen kontura. Han ez nuen egin duda: “zoritxarra bukatu da”. (Bis) Handik ihesi nindoalarik hauxe zitzaidan burura: haiek zerura zihoazela ta ni, berriz, infernura. (Bis)

-5- Hiru polizi etorri ziren beren pistola ta porra auzitegira eramateko hartuaz bidezidorra. Han zen nire zain beltzez jantzirik epaile zahar lehorra, ordainarazteko zorra, bere sententzia horra: (Bis) bizia kendu behar didate nahiz dirudien gogorra, hori da nire moduko batek merezi duen zigorra. (Bis)

-6- Laster batean heriotza dut bizitzaren errelebo, nahiago nuke dagoeneko beste munduan banengo. Jezarri naute guztiz loturik, arnasestu, bero-bero, aulkia nire borrero, bost, lau, hiru, bi, bat, zero... (bis) Nire begiez ikusi gabe ezingo nuen espero biziak salba zitezkeenik pertsona bat hil ta gero. (Bis)

Unai Gaztelumendi Arandia E kategoria 14 - 16 urte