![]() ![]() |
![]() |
| ITZULI | Egin klik INPRIMATZEKO |

Aspaldiko adiskide hori:
Badakit, bai, ez zaizula batere gustatzen nirekin mintzatzea baina oraingo honetan ezin nintzen ezer esan gabe gelditu; ondorioz, gutun hau bidaltzen dizut.
Ez dakit ondo gogoratuko zaren gure azken topaketaz baina aurrekoak bezain tamalgarria izan zenez, eskutitz hau idaztera bultzatu ninduzun. Egunak dira honetan pentsatzen dudala, beno, egia esan urteak. Betidanik izan zara berekoi, bakarti, maltzur... baina gehien kezkatzen nauena sortzen duzun tristura da. Beti hain ilun! Gutxienez bizitasuna emango bazenio zure jokaerari! Oso kaskagogorra zara gainera eta hori ez da batere atsegina. Beti zuk eduki behar duzu arrazoia eta badakizu ni ez nagoela horren alde. Garai batean denoi irabazi zenigun baina ohar zaitez pixkanaka aurre hartuko diogula besteok elkarrekin zure botereari.
Ez dut uste jendeak gogoko zaituenik ezta izango ere. Ni bezalakoa bazina, ez litzateke horrenbeste buruhauste gertatuko. Saiatzen naiz atsegina izaten, gozoa, alaia eta baketsua, baina ez dut beti lortzen. Nire barnean bazaitudala uste dut, zuria ez den guztia ona ez dela onartzen dut.
Ez dut ulertzen zure jokabidea, horregatik ere idazten dizut, zure jokabidea nolakoa den ezagutu nahi dut, ulergaitza zait eta. Zergatik heriotzaren ondoren beltzez jantzi? Ez al dago kolore biziagorik? Nahiko tristura dago maite dugun norbait joatean, gainera tristura handiagoa jasateko beltzez jantzita joan behar bada. Ikatza bezain iluna da, zakarra, aberastasunik gabea, zergatik orduan beltzez?
|
Ni esnea bezain zuri,
|
ZERGATIK EZ?
Adio, agurrik ez
Txuria
|
Amaia Lopez Oreja D kategoria 12 - 14 urte |