Maitasun galdua Mireia Gartzia Ibabe Olerkia D kategoria

Begiak itxita, ezin ikusirik, begiak zabaltzen lagunduz. Estropezu egitean, eskua emanez, gehienetan. Zure hitz goxoekin, begirada sakonarekin, txoratuta ninduzun. Ezer ez da betiko Udazkeneko txori koloretsuak, eguzki distiratsuak, gure arteko maitasunak, ezin iraun denbora gehiagoan. Haize bolada batek, udazkeneko hostoak bezala, edo itsasoko olatuen antzera gure arteko maitasuna eraman zuelako. Ezinean Gau iluna agertu eta ilargia desagertu, ezin laguntza eskatu ezin ezer. Maitea Hitz batzuk bakarrik, hitz mingots batzuk, bizitza bertan behera bota eta ametsak eragozteko edo etorkizunean aurrera egiten ezinezkoa dela konturarazten dizutenak, Maider Neska hura, ezkutuan, bihotzean zenuen maitea. Inoiz aurkeztu ez zenidana. Iraganaren urratsetan, orainaren gezurretan, pixkanaka, hautsi egin ninduzun, hautsi egin zenuen nire arima eta nire bihotza eta ni guztia. Ondo gordetako sekretua bai, neska hura. Bizitza galdua Baina ez dut uste, konturatu zarenik, nire malkoak, nire bizitza, lehen bezalakoak direnik. Orain ezin bizi, ezin pentsatu, ezin amestu, ezin ezer. Bizia lapurtu zenidalako, bizitzeko gogoa kendu zenidalako, maitea. Esperantza. Negarra Zutaz oroitzen naiz, negarrez hastean, zuk esan zenidalako behin, maite zaitut. Baina gezurrezko hitzak besterik ez. Eta nik, sinistu nizun, begiak malkoez. Libre izateko Bizitzaren bidea jarraitzeko, ez etsi eta aurrera segi. Gogotsu. Zoriontsu. Ezin fidatu, ezin ukatu, ezin ezer, hala ere. Udazkeneko hostoak, itsasoko olatuak, haizeak, libre dira. Eta ni, zergatik ez? Laguntza beharra erortzean, ezer ez da betiko oroimenean, ezinean maitea, zure Maider kuttuna, begietako negarra eta askatasuna. Pertsona libre bat izan nahi dudalako, independentea, betiko. Maitea, ezin dut aurrera jarraitu, ezin zaitut ahaztu. Laguntza behar dut. Oraindik, maite zaitut.