Marta Traba Zubiaurre

Mendira joan nintzen nire lagunekin. Tontorreraino igotzean eta zu ikustean nire bihotza taupa, taupa taup, taup ! hasi zen mugitzen maitemindu egin nintzenean. Orduan, hau gertatu zitzaidan: ohean ageri nintzen zu burutik kendu ezinik, nire mahai gaineko botil gorri batetik ura edatean dena desagertu zitzaidan. Balkoira atera eta haizean pinpilinpausak hegan, kukua, hor goian, nik begira gelditzen, amak deitu zidan. Hortzak garbitu, logelara joan, telebista itzali, ta sartu ohean. Amak deitu, eta ni ohean, kasu egin barik berriro ametsetan Bitartean zu, Nire bihotzean Nik amets egiten Eta zu nire buruan.