IZAR BAT IZAN NINTZEN (Doinua: Naufragoarena) Izengoitia: Maradona Lehiaketa mota: bertsoa Kategoria: F -1- Trapuzko baloi, trapuzko bota, trapuzko etxe eta arropa. Mundu zuriak ahaztutako herri batean jaiota. (bis) Eguneroko borroka familiaren erronka, ni, berriz, pozez saltoka ez gosea ta ez miseria ez zitzaizkidan inporta, zeinen aberats sentitzen nintzen baloiari ostikoka. (bis) -2- Nahiz izan txiki, nahi izan mehar, nola ez nintzen ibiltzen baldar Europa aldetik begiraleek egin zidaten deiadar. (bis) Nahiz haseran joan koldar aldatu nintzenez azkar, ni bihurtu nintzen izar. Lehen taldera igo ninduten baina agian azkar samar, beti goseak ibili eta orain mundua jan behar. (bis) -3- Denboraldi on ta aproposa, ni zoriontsu, zaleek poza. Gol batzuk sartu nituen eta heldu zitzaidan kaosa: (bis) Talde handien ahotsa ez zitzaidanez arrotza milioiz bete nuen poltsa. Nondik netorren ahaztu nuen oroitze hutsez naiz lotsa, txin-txin bihurtu zitzaidalako bihotz taupadaren hotsa. (bis) -4- Mila partida ta erremate, zulatu nuen milaka ate, garaikurrekin nituen gure klubaren bitrinak bete. (bis) Arrakasta hain zen merke, ospea nuen estalpe, oinak lurretik aparte. Lehenengo mailan pasa nituen dozena erdiren bat urte, lehen nik maitatzen nuen futbolak ni maite ninduen arte. (bis) -5- Famatu egin eta gutxira aldizkaritan nuen segida: -Begira horri, honekin dabil. -Keba, harekin hasi da. (bis) Zurrumurruen erdira, hori ez nuen desira. Ez ziren nitaz gupida. Baina astero irteten nintzen zelaiko foku argira, ez nintzen lasai ez banituen milaka begi begira. (bis) -6- Urteek egin zuten aurrera, diruz betea nuen kartera. Lesio batek erditik moztu zuen nire ibilera. (bis) Gero ez nintzen lehengo bera eta azkenean zera: erretiroa hartzera. Nahiz ta kostata iritsi nintzen bizitzaren gailurrera, ohartu gabe erori nintzen amildegitik behera. (bis) -7- Bihotz barruan nolako pena, zenbat arazo, zenbat problema. Bakardadea nuen zigorra, bakardadea kondena. (bis) Ez nintzen lehen nintzena, galdu nuen nuen dena, hara egiten nuena: maiz hauts zuria sartu ohi nuen sudur zulotan barrena bera bihurtu zitzaidan arte nire lagunik onena. (bis) -8- Urrezko baloi, urrezko bota, urrezko etxe eta arropa. Zenbat argazki, zenbat aipamen, zenbat sari eta kopa. (bis) Lehen sartzen nuen gol sorta eta orain, berriz, koka. Neure burua gorrota, ez dirua ta ez arrakasta ez zaizkit eta inporta, zeinen pobrea sentitzen naizen bizitzari ostikoka. (bis)