Dama gazte bat bada gure Donostian
parerik ez duena Españi guztian.
Mila grazi badauzka bere arpegian
hartuko nuke pozik besoen erdian.
Aingeru hori maite det aspaldi honetan
zeinaz ikusten dedan jai arratsaldetan
berak pentsatzen ez du zertsu min daukatan
sendatuko lirake baleki zer detan.
Hain da ikusgarria dama gazte hori
bista kendutzen baitu be'iratzean hari
Donostian ez dira horrelakoxe bi
zerutik jetsitako izarra dirudi.
Gorputz liraina dauka arpegi txit fina
gerriak badiruri moldean egina
biziro oin politak pausoa arina
ezin fama liteke hark merezi dina.
Buruan ile beltza diz-dizka darama,
ibileran ere hark du guztizko fama.
Nork ez du maitatuko horrelako dama?
Bihotzak harengana ni behintzat narama.
Ezin bizi naiz ondo ni mundu honetan
biziro suerte txarra det gauza denetan
bada eskatzen dizut erreguz benetan
ez eduki azteko luzaro penetan.
Izar guztiz argia goitik amildua
zuregatikan daukat bihotza sutua
gainera arkitzen naiz oso argaldua
amorioak nauka honela galdua.
Egia esaten det sentimentuakin
ezkondu nahi dedala betiko zurekin
izango ginake gu ondo elkarrekin
zeinek ez izan ditxa aingeruarekin!
Zerutik jetsitako izarra zera zu
argia begitikan bigaldutzen nazu
planta txarrian nago, arren, har nazazu
eta bihotz sutua itzalduko nazu.
Nitzaz kupiturikan har nazu betiko
zu gabe ez det bada munduan etsiko
zuk hartzen ez banazu jarko naiz tisiko
eta penaturikan zugatik naiz hilko.
