|
Nere guitarchoari
Rosario Artola
1889
Nik guitarcho bat baidet
maite eta lagun,
au juaz pasatzen det
denbora chit legun;
nola denok grazi bat
zerbaitetan degun,
berarekin pentsatzen
nago gau ta egun.
Denbora pasatzeko
gauz oberik ezta,
onekin non-nai jartzen
det nik naiko festa;
bakarrikan bera da
noranaiko orkesta,
au aitzez iñorchore
aspertutzen ezta.
Triste nagoenian
bera det pozgarri;
zenbait bidertan ere
aushen det igarri;
onekin alegriya
pasatzen det sarri,
soñua juaz eta
gañera kantari.
Gitarra jotzez ez naiz
beiñ ere aspertzen,
berarekin biotza
oso zait zabaltzen;
eta memoriya 're
chit asko argitzen,
onekin det zorion
guztiya arkitzen.
|
|