Donostiri

(Prantzin ibiltaldi bat eginda, bertaratzean)

Agirre'tar Toma

Eusko Olerkiak 1931

Erbestaldetik, Donosti, zure

magal goxora itzultzean,

liluraz kanten txorta mardula

erne zait biotz-muiñean.

Ezpain tartean lenen-mosua

nabaitu dun maitaliak,

jakin ditzazke zure kolkoan

pil-pil ditudan kupiak.

Prantzitik nator. Ezti zitzaidan

mintzoa an nexken aoan,

urretxindorrak zabaltzenduan

doñu zolian antzoan;

Itxas-ertz Urdin ametsgarrian,

egunsentien aurrean,

urre-zipriztin argi-lambroak

zora ninduben ziñean.

Baña, kolkoan itzar zitzaiztan

atsegin oin azpian,

nire biotza muturik zegon

zoragarrizko nagian.

Orain barbarkaz egon eziñik,

biotz-barrendik aora

zorion gozoz milikaturik

erne zaidan kanta-lora,

zure magalan maitale dagon

biotz-muiñaren kemia

da, lert-zorian igesirikan,

maitasun-eztiz betia.

¡Gaur-antzeko arrats ilunabaran,

urre lanbroen tartean tartean,

Igeldo-atzetik eguzki-uztaia

itxasaldera jeistean,

zilar-katilun atsez pilpilka

zisnean eran kantekan

artu nagizu, goiko Jaun ona,

maitez zure besoetan!