«... Ohetik altxa, eskuetan hartu eta solairuaren kontra hautsi nuen kornukopia. Eta orduantxe ere, bai, guztiz konprenitu nuen nor zen nigan bizi zen beste hura, hantxe, ispilu apurtuak solairuan utzitako ispilutxoetan, aurpegi desberdinei zegozkien fakzio desberdinak ikus bait nitzakeen, eta hantxe, bai, gelako argazki guztien zatiez osatutako nire aurpegi bakar hautsia... «