Zigarroak

        Zigarro bat izatea baino gauza tristeagorik ez dago munduan. Hasteko, bata bestearen kontra estuturik bizi behar dute kaxatxo batean. Noizbehinka, kaxatxoa zabaltzen da eta behatz gaizto batzuek zigarroren bat aukeratzen dute erretzeko. Horrela, bata bestearen atzetik desagertzen doaz, ke eta errauts bihurturik.

        Horregatik, ahal dudanean, aitari bere zigarro kaxa kentzen diot. Zigarroak askatzen ditut. Disimulo handiz etxeko txoko ezkutuenetan sakabanatzen ditut, mundua zertxobait ezagutu eta bizitza polita dela jakin dezaten.

Harra eta sagarra

        Sagarra jaten dudan bakoitzean, ea harren bat aurkitzen dudan espero dut ilusionatuta.

Koska txikiak ematen dizkiot sagarrari, ez baitzait ondo iruditzen harren bizimodu lasaia haustea. Eta zuztarrera heldu eta harrik ez dudala aurkitu konturatzean, tristura sartzen zait barruan. Tristura hori nire baitan irristatzen da, har txiki bat bezala, eta hardun sagar handi bat naizela sentiarazten dit.