Poema honetan, Mujikaren metafora-mundu ohizkoa apalagoa bihurtzen da, bainan poemak lirikotasun fresko sotila lortzen du, ez bakarrik tematikaren aldetik, baita alde formalaren tratamendu estilizatutik. Poematxo bakoitzak bere muina eta xarma dauka. Bestalde, autoreak olerki «neurtu» baten menderakizun aparta azaltzen digu, noizbehinka gure lirika zaharraren sotiltasuna isladatuz. Hau da Mujikak ematen digun zortzigarren poesi-liburua.