Luix Mari Mujikak poema liburu honetan «Hitzak ebakitzean» eta «Zortziko hautsiak» liburutan hasitako bide berri eta oparoa aurrera darama. Bide hori simbolismo kreatzaile eta surrealismoaren errotik doa, eta Mujikak, J. M. Lekuonak probatu duen bezela, klixe berriak eta oihartzun aberatsak ekarri dizkio euskal literaturari. Poema honetan autorearen metafora mundua eta irudimen ausarta da aipagarriena. «Erromantzeen airera» zatian euskal epika zaharra lirismo bizian umotua ikusten da.