|
Antonio Arzak
Ulia nere
jaiotz-mendiari
Atzo zala diruri...
nitzala ibilltzen
sasi ta arboletan
kabiyak billatzen,
kirkirrak arrapatzen,
bildotxak maitatzen,
Juan Joxe amezketarra
zanian etortzen,
negua pasatzera
ardiyakiń emen!
Gaur, a!, al detanian
zugana igorik,
ez det bildotx, kirkirrik,
ez txori kabirik;
baizikan ixill, bakar,
aparte mundutik,
berak eman nazkien
penetan pozturik,
eta zeruetara
begiak jasorik...
ordurik gozoenak
pasatzen ditut nik!
O Ulia, illko naiz
beti zu maiterik!
|
Euskal-Erria. 1890.
|
