 |
|
|
|
|
Jose Vizente Echagaray
Eguberriyetako kantak
(1)
Sarartea
1
Beleneko erriyan,
mendi zelayetan,
txabola, legorpe ta
bide ingurubetan:
Aingerubak diyote
leku guztiyetan
Jesus jayoko dala
gau erdi onetan.
|
2
Allegatu da bada
gabaren erdiya
guazen arki dezagun
Beleneko erriya:
bide-lagun arturik
Zeruko argiya,
guazen adoratzera
aur jayo berriya.
|
Zortzikoa
1
ONa misteriyoa
parerik gabea,
ona Birjiñagandik
datorren lorea:
Jesus maitea, gure
Erredentorea,
Jaungoiko zerukoa,
lurraren jabea.
|
2
Ona Onenzaroko
gau egun egiña,
Ama gelditu zana
Mariya Birjiña:
Jaunaren amoriyo
geiago eziña,
guztiya deritzayo
kristabaren diña.
|
3
Gizon egiñik dator
lurrera Zerutik,
kristabaren etsaya
garaitzeagatik:
eziñ geiago egiñ
lezake gugatik,
eman dizayozkagun
eskerrak bertatik.
|
4
Sekulako mendean
arturik etsaya,
Jesus maitagarriyak
gugana du deya:
bitarte ipiñirik
Birjiña Mariya,
biyotzetik galdetzen
diyogu graziya.
|
Euskaritxoa
Zorioneko gau on
doayez betea,
Zuk ekarri gaituzu
Lurrera pakea,
Mesias egiyazko
Jaun eta jabea,
gure Jesus, Birjiña
Amaren semea.
|
Ikusi:
“Euskal-Erria”, 15, 1886, 535 orri-alde.
“Euskal-Erria”, 53, 1905, 497 orri-alde. Oarra: “Versos cantados en las iglesias de Santa María y San Vicente de la ciudad de San Sebastián, en la Navidad del año 1819, siendo sus autores, de la letra José Vicente de Echagaray, y de la música Mateo Antonio Pérez de Albeniz.
(1) Santa Maria eta San Bizente, Donostiako Premieleiza biyetan, beretako kapillako maisu soñulari nagusi On Mateo Antonio Pérez Albeniz jaunak musikan ipiñiyak, eta 1819-garren urtean kantatuak. (Euskal-Erria-ren <15, 1886> oarra.)
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
